Vakantaseren op safari

Dinsdag is sinds begin dit jaar mijn vaste “vakantaseren”-dag. Vorige week was het zo’n prachtig weer dat ik besloot een goed voornemen uit te gaan voeren in plaats van achter mijn computer te kruipen. Mijn jongste zoon was die dag vrij van school en ik besloot samen met hem op safari te gaan in Bloemendaal.

Eerder dit jaar had ik op twitter gelezen dat in de duinen bij Bloemendaal een kudde wisenten, een soort Europese bizons, zou rondlopen. Dat wilde ik wel eens met eigen ogen zien. Met het openbaar vervoer gingen we op pad naar het Bezoekerscentrum Kennemerduinen bij Bloemendaal. Ik vroeg waar de beste kans was om de wisenten in het echt te zien. Ik kon het beste naar het uitzichtpunt wandelen en moest duimen dat ik geluk had. Deze mevrouw van het bezoekerscentrum was er zelf al wel 200 keer geweest en had de wisenten pas 2 x gezien. Oeps, de kansen leken dus niet gunstig.

Het was mooi wandelweer dus gezellig kletsend gingen we op pad. In de buurt van het uitzichtpunt kwamen we al een paar opgewonden oudere mensen tegen. Ze hadden waarschijnlijk iets gezien. Dat klonk veelbelovend. We gingen voorzichtig verder. Even verderop bij een hek, zagen we een fiets staan. En binnen enkele seconden zagen we een hele kudde op het gemak het pad oversteken! Wauw, dit waren ze dus. Wat een indrukwekkende beesten. Binnen een paar minuten was het voorbij. We juichten van binnen!

 

We liepen door naar het  uitzichtpunt bij een meertje. Daar stond al een paar mensen te kijken. Ze waren er al vaak geweest maar hadden nog nooit iets gezien. Af en toe dachten we wat geluid te horen. Een keer bleek het een hert die ons voorzichtig kwam bekijken. Na ongeveer een kwartier, vroeg mijn zoon of ik even wilde gaan kijken of ze wellicht nog in de buurt van het pad bij die fiets waren. Toen ik terugkwam, rende hij me tegemoet. Hij had ze aan de overkant van het meertje gezien! En inderdaad even later zagen we ze lopen. Ik waande me weer terug in Kenia. Wat een magnifiek gezicht om zo’n kudde in het echt te zien. De kudde liep op het gemak langs het meertje, af en toe drinkend. De kalfjes werden goed beschermd. Na ongeveer 20 minuten waren ze uit beeld.

Ik voelde me ontzettend bevoorrecht dat ik dit samen met mijn zoon had meegemaakt. Deze dag zal ik niet snel meer vergeten. Op safari in je eigen land. Het kan echt!

Facebooktwittermail

0 thoughts on “Vakantaseren op safari

Geef een reactie