Ik ga je een geheime tiny house tip geven, maar alleen als je belooft het voor jezelf te houden, deal?
Onlangs heb ik een heerlijk tiny house ontdekt in ’t Harde, een klein dorp op de Veluwe. Het ligt niet op een vakantiepark, maar verscholen aan de bosrand, op het privéterrein van Ingrid en Ron. Het is een van de fijnste plekjes waar ik ooit ben geweest en het heet de Zwaluwenburg Lodge.

Warm welkom
Omdat er op onze aankomstdag geen gasten zitten in het tiny house, mogen we op vrijdag inchecken wanneer we willen. Kom daar maar eens om bij zo’n grootschalig park. Ingrid verwelkomt ons persoonlijk en leidt ons rond door haar zelf ontworpen tiny house. Op het hoofdkussen van het bed in de slaapkamer ligt een speciale envelop voor mevrouw Vakantaseren. Ingrid verzorgt ook massages en ik heb vooraf als verrassing een massage geboekt.

De Zwaluwenburg Lodge is een aangenaam tiny house op de Veluwe waar in principe tot 6 mensen kunnen overnachten. Het is sfeervol ingericht en er staat een prachtig boeket bloemen op de koffietafel. ´Dat doe ik voor alle gasten´, vertelt Ingrid, ‘en nadat ze vertrekken zet ik ze in mijn eigen praktijk.’

Er is een aparte slaapkamer met grote ramen die uitkijken op het bos in ‘onze achtertuin’. Er zijn ook twee stapelbedden die via een slimme constructie overdag weggewerkt kunnen worden.

En er is een slaapbank voor 2 personen. Superhandig, want vanavond komen onze 3 kinderen logeren en de vriendin van onze oudste zoon komt ook mee.

Maar voor het zover is, maken we eerst nog met zijn tweeën een heerlijke herfstwandeling in de bossen bij Epe. ´Stilte voor de storm´ hoor ik mezelf nog tegen onze gastvrouw zeggen.

Poke bowl en een kampvuur

Als alle kinderen gearriveerd zijn, is het inmiddels avond. We eten een poke bowl en na het eten, verzamelen we ons rond het kampvuur dat inmiddels goed brandt.

Die avond loopt iets anders dan we hadden verwacht, maar ik zal jullie de details besparen. In een paar steekwoorden: plantaardige chocomel op basis van onder andere noten, allergische aanval jongste zoon, toch maar even naar de spoedeisende hulp in Zwolle, een paar uur doorbrengen in het ziekenhuis en tot slot gelukkig een goede afloop.

Het resultaat is dat we midden in de nacht terugkeren in de Zwaluwenburg Lodge en pas na 2 uur in ons bed liggen. Na een (te) korte nacht ontbijten we met elkaar en bespreken we de opties voor vandaag.
Charmante Hanzestad Elburg

Ik heb natuurlijk vooraf wat research gedaan en ontdekt dat ’t Harde vlakbij de Hanzestad Elburg ligt. De anderen hebben daar nog nooit van gehoord, maar mijn plan om erheen te gaan, krijgt toch het voordeel van de twijfel. Onze jongste zoon blijft thuis om bij te komen van de heftige ervaring van de vorige avond en met z’n vijven rijden we naar Elburg. Daar aangekomen, vinden we nog net een plekje op een enorm volle parkeerplaats. Hmm, dit stadje is toch iets bekender dat we dachten.

Vanaf de parkeerplaats lopen we het oude centrum in en eerlijk is eerlijk, we zijn onder de indruk; wat een mooi en goed geconserveerde plek is dit. In de oude Sint Nicolaaskerk zie ik dat je ook de toren kunt beklimmen, maar daar is verder niemand voor te porren. Terwijl de rest een terrasje gaat zoeken in het centrum, beklim ik via een smalle stenen trap de toren.

Bovenop heb ik een prachtig uitzicht op dit pittoreske stadje en haar omgeving. In de verte zie ik het Veluwemeer en de Flevopolder. Beneden zie ik in de verte wat mensen zwaaien en dat blijken tot mijn verrassing mijn reisgenoten te zijn.
Even later voeg ik me bij hen op het terras en worden we verrast door een muzikale traktatie van een hoempapafanfare. Gelukkig lopen ze na twee nummers weer door. Het is gezellig druk in Elburg en ik begrijp nu wel waarom. Het is een erg mooie en interessante Hanzestad, waar je heerlijk doorheen kunt slenteren en genieten van onze eigen vaderlandse geschiedenis. Onze gastvrouw heeft ons getipt om ook zeker het ijs van Caso Picolla te testen, iets waar we natuurlijk geen nee tegen zeggen.

Terwijl de jongedames even later in een vintage kledingwinkel rondkijken, loop ik naar het haventje net buiten de poort. Hier liggen klassieke botters uit begin twintigste eeuw waar je nog steeds mee kunt zeilen. Het begint meteen te kriebelen, maar dat bewaren we voor een volgende keer. Via kleine straatjes slalommen we terug richting de parkeerplaats.

BBQ-en bij de lodge

Na een aangename middag in Elburg, rijden we terug naar ons tiny house. Onze jongste zoon voelt zich inmiddels gelukkig ok en aangezien het prima weer is, gaan we BBQ-en. De vriendin van onze oudste zoon ontpopt zich als een ware pitmeester en het wordt een gezellige avond die dit keer gelukkig geen onaangename verrassingen kent. Helaas moeten onze oudste zoon en zijn vriendin wel naar huis vanwege sportieve verplichtingen op zondag, maar samen met onze andere twee kinderen genieten we nog van mooie gesprekken bij het kampvuur en duizenden sterren boven ons hoofd.

Wandelen op landgoed Tongeren

Het belooft een zonnige zondag te worden. Mevrouw Vakantaseren heeft eerst een afspraak met Ingrid voor haar massage en komt na een uur helemaal relaxed terug. De kinderen stellen voor om een wandeling te maken, een voorstel dat we graag omarmen. Waar blijft de tijd?

Als we dit een paar jaar geleden hadden voorgesteld, hadden we lange gezichten kunnen krijgen, maar nu stellen ze dit steeds vaker zelf voor. Het was zelfs de reden om tijdens onze zomervakantie naar Madeira te gaan. Op advies van gastvrouw Ingrid kiezen we voor een wandeling bij Landgoed Tongeren.

Inmiddels is het heerlijk weer geworden en we parkeren onze auto op een parking. Aan het begin van de wandeling hangt informatie over wolven in dit gebied. Ach, op een dag dat meer mensen erop uit trekken zal dat wel meevallen, zeg ik, maar mevrouw Vakantaseren is er niet helemaal gerust op. Het wordt niettemin een gezellige en afwisselende wandeling door bossen en landerijen.

Bijna op het eind volgt er nog een stuk met vlonderpaden. Ik weet niet of het een afwijking is, maar ik vind vlonderpaden altijd leuk. Jij ook? Het zal het kind in mij zijn, denk ik. En die wolven komen we niet tegen.

Onze laatste avond bij het kampvuur
Helaas zit het er alweer bijna op. Onze twee kinderen moeten vanavond terug naar hun studentenstad. Na het eten brengen we ze naar het station en zwaaien ze uit. We zijn weer waar we begonnen dit weekend, met zijn tweeën. Terug bij de lodge, steken we het kampvuur nogmaals aan en genieten van een knapperend vuur, een koud biertje en duizenden sterren.
Fietsen op de Veluwe
Omdat wijzelf maandag vrij hebben genomen, kunnen we nog genieten van een laatste nacht in ons tiny house. Van onze gastvrouw hoeven we pas rond een uur of 12 uit te checken dus we doen alles op ons gemak. Als we afscheid hebben genomen van Ingrid besluiten we deze dag door te brengen op de Veluwe. Ook vandaag is het heerlijk weer dus we gaan een fietstocht maken.

Maar eerst maken we een tussenstop in ’t Harde bij Ampies berg. Ampie is de naam van een lokale bewoner die gek is op bergen. Na een inspirerende vakantie in Oostenrijk, besluit hij om in de tuin zijn eigen berg te bouwen. En die berg te beplanten met bloemen en planten. Het resultaat: Ampies berg. Veel bloemen staan nog in bloei en ter plekke krijg ik veel respect voor Ampie, wat een berg werk moet dit geweest zijn.

Na dit bloemrijke intermezzo rijden we door naar Nunspeet. Daar huren we fietsen bij het Outdoorcentrum Nunspeet en gaan op pad. Deze dag is echt nog een cadeautje. Wat een heerlijke omgeving om doorheen te fietsen, zeker met dit nazomerweer. Precies rond sluitingstijd zijn we terug om de fietsen in te leveren.
Heerlijk weekendje bij tiny house de Zwaluwenburg Lodge op de Veluwe
Ons weekend bij de Zwaluwenburg Lodge is er eentje met een gouden randje. Alles klopt: een aangenaam tiny house aan een bosrand van de Veluwe, een supergastvrije gastvrouw, een hartverwarmend kampvuurtje, gezellig samenzijn met de kinderen en veel tijd in de buitenlucht. Op het moment dat ik dit verhaal schrijf, heb ik weer heimwee naar de Zwaluwenburg lodge. Gelukkig heb ik de bouwtekening nog …

Praktische informatie over dit tiny house op de Veluwe
De Zwaluwenburg Lodge is een tiny house op het privéterrein van Ingrid en Ron. Het ligt buiten het centrum van ’t Harde op de Veluwe en de lodge zelf ligt aan de bosrand. Het is van alle gemakken voorzien en er kunnen tot 6 mensen overnachten. Je bevindt je in feite in de achtertuin van iemand, maar door de ligging van het tiny house en de eigen opgang heb je alle privacy. ´t Harde is bereikbaar met de trein.

Ingrid is massagetherapeut en het is mogelijk om tijdens je verblijf een massage bij haar te boeken. Een leuke verrassing voor je partner wellicht?

Tijdens je verblijf kun je gebruik maken van de BBQ en er is meer dan voldoende hout om zowel buiten (kampvuur), als binnen in de houtkachel een lekker vuurtje te maken. In de lodge ben je dankzij de grote ramen in direct contact met de bosrijke omgeving.

Je kunt de Zwaluwenburg Lodge rechtstreeks reserveren via deze website. Doe je namens mij de hartelijke groeten aan Ingrid en Ron als je gaat?
Samenwerking
Ik was op uitnodiging te gast bij de Zwaluwenburg Lodge. De eindredactie was in handen van Astrid van Unen van U-producties.



4 reacties
Hans Lugten
Wat is dit weer een leuk artikel, meneer Vakantaseren 😀
vakantaseren
Dank je wel Hans, je bent inmiddels al een aardige fan aan het worden
Patricia Roukens
Wat een geweldige plek! Dankjewel voor je mooie verslag. Tjonge, wat zonde van de pech met jullie zoon. Maar gelukkig daarna nog wel kunnen genieten. Ongekend leuk deze! In mijn favorieten geplaatst!
vakantaseren
Dag Patricia, dat heb je goed gezien. Dit is echt een bijzonder plekje, groot gelijk dat je deze bij je favorieten plaatst