vakantaseren over de 10 mooiste uitzichten

Afgelopen weken zat ik herinneringen op te halen. Dat heb je soms al op mijn leeftijd. Ik dacht terug aan de vele mooie uitzichten die ik de afgelopen 25 jaar heb gezien tijdens mijn reizen. Vandaag deel ik met jullie mijn top 10 mooiste uitzichten. Ze staan in volgorde van jaartal van mijn bezoek. Ik vond het ontzettend lastig om te kiezen omdat ik er ook met gemak een top 25 of top 100 van had kunnen maken.

1) Heuveltje bij de beroemde piramides
In 1988 ging ik samen met mijn vriendin voor het eerst samen op reis. Het was een van mijn jongensdromen om naar Egypte te gaan en dat jaar kwam die droom uit. Het was onze eerste reis buiten Europa. Het werd een trip die ik nooit meer zou vergeten, onder meer ook door het afzien als backpacker. We hebben onderweg vele prachtige uitzichten gehad. Eentje die ik mij nog goed herinner: bij de piramides was het een gekkenhuis, iedereen wil wat van je: “tachtig, prachtig, allemachtig”. Een paar honderd meter van de Sfinx ligt een klein heuveltje. We klommen er op en hadden een fantastisch uitzicht op de beroemde piramides en de sfinx. Iets verderop zagen we de oprukkende stad. Wat een heerlijke rust op dit plekje.

2) Poon Hill Himalaya
In 1991/1992 maakten mijn vriendin en ik na onze studie een reis van een half jaar door Azië. Een prachtige trip door Thailand, Maleisië, Indonesië en Nepal. In Nepal wilde ik dolgraag een trekking maken. Een tocht van 3 weken vonden we wat teveel van het goede. We besloten vanuit Pokhara een rondje te maken van een dag of 5 richting Poon Hill bij de Annapurna’s. Na een paar dagen flink klimmen kwamen we bij het verste punt van die tocht. Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat we ineens een Himalayagier boven ons hoofd zagen cirkelen. De indrukwekkendste roofvogel die ik ooit in het wild zag.
De volgende morgen stonden we op in het holst van de nacht om Poon Hill te beklimmen. Op Poon Hill wilden we de zonsopkomst zien op de Annapurna range. We hadden veel geluk. Het was kraakhelder (en ijskoud….) en het werd een fantastische ervaring. In het bijzonder het beeld van de eerste zonnestralen op de Fishtail Mountain (Machhapuchhre) geeft me nu nog kippenvel. Als ik nog eens iets over zou mogen doen….

3) Tsavo Kenia
In 1994 gingen we voor de eerste keer naar Afrika, op safari in Kenia. We bezochten de prachtige wildparken Amboseli, Mount Kenya, Masai Mara en Lake Nakuru. Een van de mooiste uitzichten die ik me van deze safari’s nog herinner bevond zich in Tsavo National Park West. We reden door de savanne over allerlei zandwegen. We kwamen aan bij een heuvel en liepen naar de top. Vanaf dat punt hadden we een waanzinnig uitzicht over het landschap. Kilometers ver konden we kijken en genieten. Wat is de Afrikaanse savanne toch bijzonder indrukwekkend.

4) Petit Vignemale in de Pyreneeën
In 1995 zijn we gestopt met roken en vonden we dat iets gezonds moesten gaan doen. Het werd een drieweekse trekking door de Pyreneeën. Een fantastisch wandelgebied. Zodra je verder dan een halve dag lopen van een parkeerplaats bent, kom je in een andere wereld. Onderweg genoten we van de prachtigste uitzichten. Erg bijzonder was bijv. de Breche de Roland, een soort “poort” in de bergen waardoor je van Frankrijk Spanje in wandelt. Via deze route kom je in de sprookjesachtige mooi Ordesa Vallei terecht. Aangezien ik mezelf heb opgelegd een top 10 te maken, moet ik ook hier kiezen. Ik kies voor het uitzicht vanaf de Petit Vignemale. Dit is een van de toppen in de Pyreneeën die je als wandelaar ook kunt beklimmen. Sta heel vroeg op, klauter naar boven en je wordt beloond met een geweldig uitzicht over dit magnifieke berglandschap. Combineer dat met een zonsopkomst en je hebt een dag om nooit meer te vergeten.

5) World’s view Matopos
In 1997 hadden we weer flinke reiskriebels en vertrokken we tijdens een sabbatical van 4 maanden naar Zimbabwe, Namibië en Madagascar. Wat mij betreft nog steeds onze droomreis!

In Zimbabwe genoten we natuurlijk met volle teugen (soms letterlijk..) van de Victoria Falls. Maar het uitzicht dat ik daar het mooist vond, ligt in Matopos park, in het Zuiden van Zimbabwe. Ik vond dit een van de mooiste parken waar ik ooit geweest ben. We sliepen in een lodge. Vlakbij deze lodge lag een groot meer. Rond de  schemering gingen we daar op een grote steen zitten en hoorden onder onze de bavianen brullen. Ik zag een visarend over het water scheren en er zijn avondmaal opvissen. In dit park ligt ook World’s View. Dit een rotsachtige heuvel met grote ronde stenen midden in het park. Vanaf dit punt heb je een fantastisch uitzicht op Matopos. Niet voor niets heeft Cecil Rhodes, stichter van Rhodesia (nu Zimbabwe),  zich op dit plekje laten begraven. Dit was zijn lievelingsplek. Ik snap wel waarom.

6) Sossusvlei Namibië
Tijdens deze reis in 1997 gingen we ook naar Namibië, een van de mooiste landen op de wereld wat mij betreft. Een van de plekken die niet mag ontbreken op een trip door dit land, is de Sossusvlei. We stonden midden in de nacht op om op tijd aanwezig te zijn voor de zonsopkomst. Het was eerst een paar uur rijden in het donker. Het laatste stuk moesten we lopen. Gelukkig waren we op tijd. Wat een ervaring om op deze plek de zon op de rode zandduinen te zien opkomen. Het kleurenspektakel is ongeëvenaard. Naarmate de zon hoger aan de hemel komt te staan, veranderen de kleuren. Het wordt ook steeds warmer. We kwamen iemand tegen die een foto van ons maakte. Achteraf bleek dit de mooiste foto van de hele reis. Ik denk dat het een echte fotograaf is geweest. Deze foto hing jaren in onze woonkamer.Helaas weet ik niet meer waar ie is.

7) Fish River canyon
In het zuiden van Namibie bevind zich de Fish River Canyon. Dit is de op een na langste canyon van de wereld, na de Grand Canyon. Deze stond uiteraard op mijn verlanglijstje tijdens onze sabbatical in 1997. Doel was een 4 daagse trekking vanaf Hobas naar het eindpunt Ai Ais. Helaas zou dit niet gaan lukken. Van het Ministerie van Toerisme kregen we geen permit. We moesten met minimaal 3 mensen zijn vanwege veiligheidsvoorschriften. Niettemin reden we naar het vertrekpunt van de trektochten. Hier kwamen we vele groepen tegen die de trekking wel gingen maken. Als we dat eerder hadden geweten. Vanuit Hobas kun je de canyon afdalen en dan langs de Visrivier de canyon afzakken. Het uitzicht vanaf Hobas is ongekend. Je hebt vast wel eens de foto’s van de Grand Canyon gezien, dit doet daar niet voor onder. We zijn 2 dagen achter elkaar de canyon afgedaald en hebben genoten van de uitzichten onderweg. Het zou een behoorlijk pittige tocht geworden zijn omdat je slaapspullen en eten voor 4 dagen mee moet nemen. Bovendien werden er ook nog wel eens luipaarden gesignaleerd. Ach misschien was het maar beter zo.

8) Skellig Islands Ierland
In 2001 gingen voor het eerst met onze dochter op vakantie, naar Ierland. Ze was een half jaar oud. Aangezien ze rossig is, vonden de Ieren haar geweldig “Oh what a lovely boy” kregen we regelmatig te horen. Drie weken trokken we door het Zuidelijke deel van Ierland. Een prachtig land. In het Zuidwesten reden we ook de beroemde Ring of Kerry. Je snapt daar wel waarom Ierland geassocieerd wordt met de kleur groen. Net voorbij de helft van de Ring of Kerry, kijk je uit op de Atlantische oceaan en zie je een aantal rotsachtige eilanden liggen, de Skellig Islands. Het ziet er mysterieus uit. Vooral Skellig Michael, een van de twee eilanden, spreekt tot de verbeelding. Het heeft een rijke historie, en er zijn overblijfselen van een klooster. Helaas was het die dag nogal ruig weer, waardoor we niet met onze dochter erheen durfden te varen. Het uitzicht op deze magische plek maakte dat meer dan goed.

9) Aurlandsfjord Noorwegen
In 2008 was Noorwegen aan de beurt. Met zijn vijven inmiddels vlogen we naar Oslo en van daaruit trokken we met een huurauto Noorwegen in. Zeker in Noorwegen is het lastig kiezen. In mijn herinnering ligt er om iedere bocht weer een nieuw uitzicht op ons te wachten. De fjorden zijn natuurlijk prachtig maar ook de vele berglandschappen, watervallen en gletsjers maken Noorwegen tot een van onze favoriete Europese bestemmingen. Een van de uitzichten die me altijd is bijgebleven, bevindt zich bij de Aurlandsfjord. Er is daar een speciaal uitkijkpunt gecreëerd bij Stegastein. Magnifiek!

10) Snohetta Dovrefjell
In 2013 gingen we 5 weken naar Zweden en Noorwegen. Helaas zat het weer dit keer niet zo mee als tijdens eerdere Scandinavische vakanties maar op de mooie dagen hebben we weer ontzettend genoten van het ruige Nordic landschap. In het oosten van Noorwegen liggen twee nationale parken, Rondane en Dovrefjell, die we allebei bezochten. Bij Dovrefjell is een speciale uitzichthut gemaakt, de Snohetta. Van hieruit kun je in een prachtig ontworpen hut genieten van een panoramisch uitzicht over dit park. Met een beetje geluk zie je de Muskusossen rond sjokken die hier in kuddes leven.

Ben jij op een van deze plekken geweest? Wat is jouw meest favoriete uitzicht ooit? 

Fotoverantwoording  

Mijn eerste digitale camera kocht ik in 2004 dus van de meeste uitzichten heb ik alleen maar analoge foto’s.  De kwaliteit daarvan is niet altijd geweldig.  

Facebooktwittermail

Geef een reactie