Geen enkele zeilreis met de Eendracht is hetzelfde. Het weer, de bestemming, de crew en, last but not least, de opstappers. Het zijn allemaal factoren die maken dat iedere meerdaagse zeilreis met de Eendracht uniek is. Maar een ding is wel hetzelfde: het levert je altijd een onvergetelijke ervaring op.
In dit artikel lees je aan de hand van mijn eilandhopreis bij de Kaapverdische eilanden hoe zo’n meerdaagse zeilreis met de Eendracht er uit ziet. Heb je na het lezen van dit verhaal ook zin in zo’n zeilreis? Op het eind zal ik je vertellen welke mooie meerdaagse reizen er het komend jaar op de planning staan.
Voor het eerst aan boord
Zeker als je voor de eerste keer meegaat met de Eendracht, is het een bijzondere ervaring als je aan boord komt. In de haven van Palmeira op het Kaapverdische eiland Sal ligt het schip al op je te wachten. Eenmaal over de treeplank word je door iemand opgevangen en naar je hut gebracht, waar je alvast je spullen kunt wegleggen. Je overnacht in een tweepersoons- of vierpersoonshut die je met anderen deelt. Ook ontdek je dan in welke van de drie wachten je bent ingedeeld: rood, wit of blauw. Een wacht is de groep waarmee je de rest van zeilreis de meeste tijd zult doorbrengen, zeker als er echt gezeild wordt. En iedere wacht heeft een eigen kwartiermeester die je alle zeilhandelingen uitlegt en zegt wat er tijdens jouw wacht allemaal moet gebeuren.
Langzaam druppelen alle nieuwe opstappers (iemand die meegaat) binnen. Sommigen hebben al een of enkele dagen doorgebracht in de buurt van de haven en een aantal heb je misschien al ontmoet in het vliegtuig of bij een van de lokale restaurantjes. Dit is ook het moment om alvast kennis te maken met de andere mensen van jouw wacht.
Welkom door de kapitein
De eerste avond wordt er in de bemanningsruimte een smakelijke buffetmaaltijd geserveerd. Dit is ook het moment voor de kapitein van deze reis om iedereen welkom te heten. De bemanning wordt voorgesteld en de kapitein vertelt iets over de route van deze reis. Natuurlijk is alles onder voorbehoud van de wind (zowel de richting als de snelheid uiteraard).
Na een gezellige eerste avond is het tijd om naar bed, of beter gezegd je kooi, te gaan. Als je voor het eerst op een schip slaapt, is dat wel even wennen. Zeker als je in de bovenste kooi van een stapelbed ligt. Langzaam word je door de golven in slaap gewiegd.
De eerste instructies
De volgende ochtend ga je na het ontbijt aan de slag. Een veiligheidsinstructie, de zogenaamde sloepenrol, is een vast onderdeel aan het begin van de reis. Je krijgt uitleg over hoe je je zwemvest moet aandoen, waar je moet verzamelen in geval van een noodsituatie en wat je moet doen als er bijvoorbeeld iemand overboord is geslagen.
Na de sloepenrol begint het pas echt. De kwartiermeester van je wacht legt een aantal basishandelingen van het zeilen uit. Na een tijdje duizelt het van de nieuwe termen zoals bakstaag, lier, bezaan, mastworp, lijnen en zo, maar geloof me, je gaat het op den duur allemaal herkennen en onthouden.
Zeilen hijsen
En dan is het zover. Het anker wordt gelicht en eenmaal op zee kunnen de zeilen worden gehesen. Op een driemaster als de Eendracht is dat een flinke klus waarbij het vaak alle hens aan dek is. Maar als alle zeilen eenmaal gehesen zijn, is het echt genieten om puur op windenergie te kunnen varen. Gelukkig is er deze eerste echte zeildag voldoende wind, zodat we al zeilend naar onze eerste bestemming kunnen varen. Aan de zuidkant van Sal, bij het stadje Santa Maria, gaan we aan het eind van de middag voor anker.
Andere taken van de wacht
Als je een wacht hebt, moet je meer doen dan alleen de zeilen hijsen. Je wordt ook geacht om achter het roer te staan, alle lijnen netjes op te ruimen, de tafel te dekken en andere opstappers te bedienen tijdens het eten en de afwas weg te werken. Er is altijd wel iets te doen. ’s Nachts komen daar ook nog inspectierondes bij, zoals de zogenaamde brand- en lekronde. Het hele schip wordt regelmatig geïnspecteerd op brand of lekkages. Wel een veilig gevoel als je in je hut ligt te slapen.
De eerste excursie van de meerdaagse zeilreis met de Eendracht
Na een tweede dag zeilen, komt het schip bij het volgende eiland aan: Boa Vista. Als het schip voor anker ligt, is er geen wachtsysteem meer nodig voor de opstappers. Dit is de eerste gelegenheid om weer aan land te gaan. Dat is een spektakel op zich. Via een trap aan de zijkant van het schip stap je in een flink schommelend bootje (de tender) die passagiers in volle vaart heen en weer brengt naar de kust.
Boa Vista leent zich uitstekend voor een excursie. Door de crew van de Eendracht is er al het een en ander voorbereid en een groot deel van de opstappers sluit aan bij deze dagtrip. In een paar pick-up wagens krijgen we de highlights van het eiland te zien. Prachtige woestijnduinen, wilde kusten met grotten en eindeloos witte stranden aan een azuurblauwe zee. We zien zelfs een paar schildpadden zwemmen in de zee. De vers gegrilde tonijn die we daarna krijgen tijdens een aangename lunch smaakt perfect. Al met al de ideale ingrediënten voor een heerlijke vakantiedag.
Helaas te weinig wind
Helaas is er te weinig wind waardoor de kapitein moet besluiten dat we op de motor gaan varen naar onze volgende bestemming. Jammer, maar dat kan natuurlijk altijd gebeuren. Ieder nadeel heeft zijn voordeel. Omdat er niet gezeild wordt, kun je wel ’s nachts slapen omdat er geen wachtsysteem nodig is. Na een dag varen, maken we een stop bij een ander eiland, San Nicolau. Ook hier mogen we met de tenderboot naar de wal. Een deel van de groep besluit zelfs om naar de kust te zwemmen. Ook biedt deze stop de gelegenheid om vanaf de boeg het water in te springen en bij het schip te zwemmen. En dat is door de stevige stroming pittiger dan je denkt.
Omdat we niet aan het zeilen zijn, kunnen we die avond genieten van een bbq op het buitendek. Met onder meer heerlijke, gegrilde verse tonijn. Die nacht varen we weer verder op de motor richting Mindelo. Dat is een levendige havenstad op Sao Vicenze, het vierde eiland dat we deze reis aandoen. Ook hier gaan we naar de wal met ons eigen taxibootje. Het is zondag en er valt vandaag niet zoveel te beleven, maar niettemin is het een aangenaam stadje met een mooi oud centrum met veel Portugese invloeden. Samen met een groep reisgenoten van het schip dineren we in een lokaal restaurantje waar live muziek is. Inmiddels heeft de Eendracht een plek aan de kade gekregen, zodat we terug kunnen lopen naar het schip.
Santo Antâo, het mooiste eiland van Kaapverdië?
De volgende ochtend staan we vroeg op voor onze tweede echte excursie van deze reis. We moeten op tijd zijn voor de veerboot van 7 uur naar Santo Antâo. Een deel van de groep gaat hier een stevige hike maken, de rest gaat op pad met een paar lokale gidsen om de allermooiste plekjes van het eiland te bezoeken. Santo Antâo is, in tegenstelling tot de meeste andere eilanden, heel groen. En bergachtig. Tijdens onze dagtrip maken we diverse stops en kijken onze ogen uit bij de schitterende uitzichtpunten. Dit is toch wel echt het mooiste eiland van onze reis. In een vissersplaatsje helpen we de lokale vissers nog even om hun bootje op de wal te trekken en een stukje verderop genieten we van een echte Kaapverdische lunch. Deze excursie wordt afgesloten met een proeverij van de lokale rum, grogue.
Om 4 uur vertrekken we samen met de hikers weer met de veerboot terug richting Mindelo. De laatste avond in dit oude stadje gaan we uit eten in een heerlijk restaurantje. De avond eindigen we dansend op de heerlijke lokale muziek van Cesaria Evora, de ongekroonde koningin van Kaapverdië.
Twee dagen zeilen terug naar Sal
De weersvoorspellingen zien er goed uit. We maken het schip klaar voor vertrek en eenmaal uit de haven worden alle zeilen gehesen. Het wachtsysteem is weer van toepassing en vanaf nu zullen we zo’n 2 dagen volcontinu zeilen. Daar zijn we voor gekomen, dus iedereen is opgetogen. Als je in de wacht zit, betekent het dat je 4 uur actief bent, en daarna 8 uur pauze hebt. We kunnen vanwege de wind niet in een rechte lijn blijven zeilen, dus dat betekent dat we een paar keer overstag moeten. Met een Valk zeilboot is dat in een minuut gefikst, maar met de Eendracht vergt dat heel wat meer voorbereidingen en mensen die meehelpen. Het is wel heel spectaculair als je ineens de zeilen hoort flapperen, het water over de boeg spat en je keihard moet trekken aan de lijnen. Er staan zoveel krachten op de zeilen en lijnen, dat je onmiddellijk veel respect krijg voor de natuur.
Dit is ook de eerste keer dat we nachtwachten meemaken. Het is helaas bewolkt waardoor we geen Melkweg zien, maar het blijft magisch om al zeilend de nacht door te gaan. De rest van de bemanning slaapt en samen met jouw wacht zorg je dat we op koers blijven. Er is genoeg wind en met een aardige snelheid zeilen we richting onze bestemming. Iedereen mag ook een keer achter het roer staan en dan heb je letterlijk het schip in handen. Een onvergetelijke ervaring. De nachtwacht is ook het moment om tosti’s te bakken in de kombuis. Een smakelijke traditie die op de Eendracht stevig ingeburgerd is.
Terug bij het begin
Na twee volle dagen zeilen, zien we Sal, ons vertrekpunt, liggen. De zeilen worden voor de laatste keer gestreken. Omdat er veel woestijnzand vanuit de Sahara op het schip is gekomen, is een schoonmaakbeurt hard nodig. Met een brandspuit en daarna ander poetsmateriaal wordt de Eendracht gekuist voor de volgende groep opstappers.
Een andere leuke traditie is dat de laatste avond aan boord een feestelijk karakter heeft. Er wordt buiten op het dek een speciale maaltijd geserveerd en er mag gedanst, gedronken en gelachen worden. Wat er op die avond allemaal gebeurt op de Eendracht, blijft op de Eendracht… Het heeft veel weg van een bonte avond.
Afscheid
Na een onvergetelijke eilandhopreis is het dan de allerlaatste ochtend tijd om afscheid te nemen. Iedereen pakt zijn spullen in en maakt de eigen hut schoon. De drankrekening wordt betaald en adressen uitgewisseld. En dan zit het er helaas echt op. Maar gelukkig heb je de herinneringen nog. Die pakken ze je nooit meer af.
Praktische informatie over een meerdaagse zeilreis met de Eendracht
De verschillende stops en excursies tijdens een meerdaagse reis staan niet van te voren vast want dit is afhankelijk van het weer en de planning.
Heb je nu ook zin om net als ik zo’n onvergetelijke meerdaagse zeilreis met de Eendracht te maken? Kijk dan op het actuele reisaanbod van de Eendracht. Voor de komende tijd staan deze meerdaagse reizen op de planning. Op deze reizen is nog plaats:
- Stop en shop Antwerpen: 24-8-2026 t/m 28-8-2026
- Panama actieve Zeilreis Caraïben: 09-01-2027 t/m 16-01-2027 (n.b. bij deze reis ligt de nadruk op het zeilen)
- Panama zeilvakantie naar Bocas del Toro: 17-01-2027 t/m 26-01-2027 (n.b. bij deze en de volgende reis wordt er zeker gezeild, maar de nadruk ligt op het ontdekken van de omgeving en de bestemming)
- Panama zeilvakantie vanuit Bocas del Toro: 26-01-2027 t/m 04-02-2027
Maaike Visser heeft een leuke blog gemaakt over haar meerdaagse zeilreis bij Panama begin 2026. Dit verhaal kun je teruglezen op de website van de Eendracht. Wil je eerst eens een dagtocht met de Eendracht maken? Dan kun natuurlijk ook. In dit artikel lees je hoe dat eruit ziet. Hieronder kun je alvast genieten van de foto´s.
Speciale Vakantaseren aanbieding voor jou
Als jij een meerdaagse zeilreis boekt bij de Eendracht, heb ik een leuke speciale aanbieding voor je. Vul aan het eind op het boekingsformulier bij het opmerkingenveld de code ‘Vakantaseren’ in en na bevestiging mag je een Eendracht cadeau uit de webshop tot een maximum van €15,- uitzoeken. Kun je dat opmerkingenveld niet vinden, geen nood. Laat dan aan het kantoor van de Eendracht weten dat je de boeking via Vakantaseren hebt gedaan, je krijgt dan alsnog je Eendrachtcadeau t.w.v. €15,-! Deze aanbieding is alleen geldig voor een meerdaagse zeilreis. Als je een dagtocht boekt en de code Vakantaseren boekt, krijg je een toffe Eendracht koelkastmagneet.
Samenwerking
Dit artikel over een meerdaagse zeilreis met de Eendracht is tot stand gekomen in samenwerking met de Stichting Zeilschip de Eendracht. De eindredactie was in handen van Astrid van Unen van U-producties. De 3 foto’s van Panama heb ik met toestemming van Maaike Visser gebruikt. Voor de leadfoto en de luchtfoto van de Eendracht heb ik toestemming aan de Eendracht gevraagd.
