Tijdens mijn bezoek aan Napels loop ik een City Walk van Ciao Tutti. De wandeling van circa 10 kilometer voert me langs de mooiste bezienswaardigheden van deze zinderende stad aan zee. Wandel je mee?
De Duomo van Napels
De City Walk begint op het Piazza Duomo, het plein voor de belangrijkste kathedraal (de Duomo) van Napels. Ik ben precies op tijd, want over 5 minuten begint er een gratis Engelstalige rondleiding (ieder uur) door de kerk. De gids neemt ons eerst mee naar het oudste baptisterium (doopkapel) van het westen. Met unieke fresco’s op het plafond. Een deel daarvan moet overigens nog flink gerestaureerd worden.
Dit is een plek waar je zonder gids niet kunt komen, dus ik ben blij dat ik met dit groepje mee ben. We gaan verder en de gids laat ons het oudste deel van de kerk zien. De kathedraal is later aangebouwd. Ik ben pas net aangekomen in Napels, maar al meteen flink onder de indruk. In de kathedraal zelf bezoeken we onder meer een plek achter het altaar waar de relieken zijn van Sant´ Aspreno di Napoli. Het verhaal gaat dat, als je hoofdpijn hebt, je hier je hoofd in het gat moet steken. In no time is je hoofdpijn over. Komt daar het woord aspirine vandaan?
In de crypte onder het altaar is een deel van de relieken van de belangrijkste heilige van Napels, San Gennaro, te zien. Al twijfel ik later tijdens deze wandeling regelmatig of ´Santo´ Maradonna feitelijk niet op nummer 1 staat. Crypten hebben altijd iets mysterieus vind ik, maar misschien heb ik te veel Dan Brown boeken gelezen.
Het heilige bloed van San Gennaro
De rondleiding duurt ongeveer een uur en is zeer de moeite waard. De gids legt uit dat haar organisatie als missie heeft om mensen het verhaal van de unieke kerken in Napels te vertellen. Daarom is deze rondleiding kosteloos zodat zoveel mogelijk mensen meer waardering krijgen voor dit unieke historische en culturele erfgoed. Uiteraard staat het iedereen vrij om na afloop een gift achter te laten in een speciale box, wat bijna alle deelnemers gelukkig ook doen.
Er is nog een kapel in de Duomo, de Real Capella del Tesoro Nuovi di San Gennaro, maar die zat niet in de rondleiding omdat deze in particulier bezit is. Het is een heel bijzondere plek omdat hier relieken zijn van vele heiligen. En met stip het belangrijkste reliek is het heilig bloed van San Gennaro. Driemaal per jaar (de zaterdag voor de eerste zondag van mei, 19 september en 16 december) wordt het bloed uit de reliekhouder gehaald en door priesters gekeken of het gaat stromen. Als dat het geval is, beschouwen de Napolitanen dat als een goed teken.
Maar als dit niet gebeurt, kunnen er slechte dingen gebeuren. Vaak heeft die gevreesde rampspoed met de nabij gelegen Vesuvius te maken. Op de 19 september zal dit ritueel de volgende keer worden uitgevoerd en, eerlijk is eerlijk, het lijkt me wel uniek om dat eens bij te wonen. Het schijnt echt een hele happening te zijn waarbij de hele stad op z’n kop staat.
Caravaggio in de Pio Monte della Misericordia
Als ik op mijn telefoon kijk, zie ik dat ik al anderhalf uur bezig ben. In dit tempo heb ik een week nodig voor deze City Walk dus ik verlaat de Duomo. Ik passeer het Complesse Monumentale Donnaregina waar een paar musea in gevestigd is. Het lijkt me interessant, maar dit sla ik voor nu over. Misschien later als ik nog tijd over heb. Een paar straten verderop sta ik namelijk op de Via del Tribulani voor de kerk Pio Monte Della Misericordia. Deze plek is eigenlijk de aanleiding waarom ik überhaupt in Napels ben.
Ik ben namelijk naar Napels gekomen omdat ik naar Rome wil. Huh, hoe zit dat? Heel simpel, in Rome is er op het moment van mijn trip een tijdelijke tentoonstelling in Palazzo Barberini met 24 werken van Caravaggio, de beroemde Italiaanse schilder. De vlucht naar Napels en dan door met de trein naar Rome is veel goedkoper dan rechtstreeks vliegen naar Rome. En ik weet dat hier in Napels ook een paar werken van de meester van het clair-obscur te zien zijn. De kerk waar ik nu voor sta, is daarvan misschien wel de belangrijkste.
Caravaggio’s ‘7 werken van barmhartigheid’
Ik koop een toegangskaartje en betreed de kerk. Hier schilderde Caravaggio in opdracht zijn ‘7 werken van barmhartigheid’. En wat een fantastisch werk heeft hij hiermee geleverd. Dit is een zogenaamd in situ kunstwerk, wat zoveel betekent als dat hij het speciaal voor deze kerk heeft geschilderd. Volgens schriftelijke afspraken mag het werk de kerk ook nooit meer verlaten. Het klinkt misschien raar, maar mijn reis naar Napels is voor mij nu al geslaagd, door dit unieke kunstwerk hier te mogen bewonderen.
In de kleine kerk hangen nog andere schilderijen die allemaal op de een of andere manier met het werk van Caravaggio te maken hebben. Maar zijn werk springt er toch echt met kop en schouders bovenuit vanwege de donker-licht contrasten (clair-obscur) en het indrukwekkende realisme. Maar genoeg nu over Caravaggio, want daar heb ik een ander verhaal over geschreven dat je hier kunt lezen.
Lunch onder San Gennaro
Via een gangetje en een trap kom ik in een bijbehorend museum met nog meer kunst. Bijzonder is een speciale loge met uitzicht op de ‘7 werken van Barmhartigheid’.
Inmiddels begint mijn maag te rommelen. Niet gek als ik me bedenk dat ik vandaag al om half 5 ben opgestaan om naar Schiphol te vertrekken. Hoogste tijd voor een Italiaanse lunch. In de City Walk Napels lees ik een leuke tip waar ik heen ga.
Maar als ik daar aankom en ter plaatse mijn eerste Maradonna mural spot, kan ik het restaurantje niet vinden. Ik zoek het nog eens op in de beschrijving en lees dan dat het eettentje op alle dagen, behalve woensdag, geopend is. Laat het nu net woensdag zijn.
Ach, in Napels heb je op iedere hoek van de straat wel een eetgelegenheid of caffè dus ik nestel me aan de overkant op het terrasje onder een prachtige mural van stadsheilige San Gennaro die ook wordt genoemd in de City Walk. Dit is een werk van de Nederlandse-Napolitaanse street artist Jorit Agoch, zo lees ik.
Ik vraag om een Pizza Napoletana, maar die hebben ze hier niet. Wat is dan hun specialiteit? Een Pizza Fritta. Ok, doe die maar. Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat ik moet verwachten. Het blijkt een soort opgerolde pizza, net als een Calzone, die is gevuld met mozzarella en wat groente en daarna gefrituurd. Hij smaakt me prima en het is meer dan genoeg om mijn honger te stillen.
Mooiste museum van Napels
Na mijn lunch wandel ik aangesterkt door de Pizza Fritte richting Metrohalte Duomo. Ik daal af en koop een kaartje. Een paar haltes met de metro stap ik uit bij halte Museo. Hier bevindt zich het mooiste museum van Napels, het Museo Archeologico Nazionale (MANN), aldus Ciao Tutti. In het archeologisch museum vind je sculpturen uit de Griekse en Romeinse tijd en schitterende mozaïeken uit onder andere Pompeï en Herculeum.
De collectie is inderdaad zeer indrukwekkend. Vooral de vele mozaïeken waar je zelfs, weliswaar met slofjes over je schoenen, overheen kunt lopen, zijn uniek.
Ik weet zeker dat mevrouw Vakantaseren dit ook kan waarderen en dat geeft me een goed excuus om een keer samen terug te gaan naar Napels.
In de beschrijving van Ciao Tutti lees ik ook iets over een Cabinetto Segreto (geheim kabinet) en dat ik de toegang daarheen ergens zou moeten reserveren. Dat blijkt niet nodig, want zonder dat ik het door heb, zie ik ineens allerlei pikante en vrij expliciete mozaïeken om me heen. Ik bevind me zonder twijfel in de Cabinetto Segreto.
Naast mozaïeken bevinden zich in het MANN ook unieke sculpturen zoals bijvoorbeeld de Farnese stier. Ik begin wel door te krijgen dat, als ik alles wil bekijken, ik het echt niet ga redden vandaag. Gelukkig heb ik nog een extra dag om de stadswandeling helemaal af te kunnen lopen.
Klassiek Napels onder Piazza Bellini
Via een winkelgalerij die gerenoveerd wordt tegenover het museum, beland ik op Piazza Bellini. Dit is een plek waar je goed kunt zien dat het huidige Napels is gebouwd bovenop de eerdere Griekse en Romeinse edities van de stad. Het is ook een mooie plek om even op een terrasje te pauzeren, want ik begin mijn voeten aardig te voelen. Na een koffie en biertje vervolg ik mijn wandeltocht.
Via een steeg met veel boekwinkeltjes, beland ik op een andere plein, Piazza Dante. Vernoemd naar de bekende schrijver. Er staat een groot beeld van hem midden op het plein. Vanaf Piazza Dante loop ik de winkelstraat Via Toledo in en volg die een tijdje. Bij ijssalon Casa Infante trakteer ik me zelf op een hazelnoten gelato (ijsje) en de volgende dag lees ik in de routebeschrijving dat dit een van de lekkerste ijssalons is. Dat kan ik uit eigen ervaring bevestigen.
Kleurrijke volksbuurt Quartieri Spagnoli
De City Walk Napels stuurt me nu de volkswijk Quartieri Spagnoli in. Een heerlijke wirwar van kleine straatjes, winkeltjes, waslijnen, vlaggetjes en Maradonna.
Overal waar je kijkt, zie je Maradonna, de beroemdste Argentijnse speler van Napoli. Street art, voetbalshirts, foto’s, altaartjes, alles lijkt hier in het teken te staan van deze sterspeler die hier echt nog steeds aanbeden wordt. Het is heerlijk rondstruinen door de smalle straatjes. Het hoogtepunt van de Maradonna-gekte vind je bij het zogenaamde Largo Maradonna, een pleintje dat helemaal in het teken van de voetballer staat. Ongelooflijk, ik kijk er echt mijn ogen uit. Hier is ook een enorme mural van deze heilige. Het grappige is dat het gezicht van Maradonna is geschilderd op twee luiken. Als de eigenaars de luiken open doen, zal het er totaal anders uitzien. Maar vandaag blijven de luiken gesloten.
Ik zwerf verder door deze kleurrijke volksbuurt en geniet van de rommelige, maar gezellige entourage. Deze wijk maakt Napels wel echt tot de stad die ze is. Inmiddels heb ik al 22000 stappen gezet en vind ik het wel genoeg voor vandaag. Ik verlaat de Quartieri Spagnoli en pak bij halte Municipio de metro terug naar halte Duomo. Van daaruit is het nog maar een paar honderd meter lopen naar mijn hotel.
De lekkerste pizza’s van Napels
Het had me leuk geleken om in Quartieri Spagnoli te gaan eten, maar ik kies ervoor iets te zoeken dat dichterbij mijn hotel is. Tot mijn aangename verrassing lees ik in de City Walk over een pizzeria waar je een klassieke pizza Napoletana kunt krijgen die op slechts 200 meter van mijn hotel ligt. Dan is mijn keuze snel gemaakt en ik strompel naar Pizzeria Da Michele. Ik had al gelezen dat deze pizzeria het niet van de inrichting moet hebben. Het is een populair eettentje en gelukkig heb ik het laatste allerlaatste tafeltje en bestel de klassieker. Lang hoef ik niet te wachten en het moet gezegd, deze pizza is gewoon helemaal goed. Met een flesje bier erbij, want aan wijn doen ze hier niet, is het een ideale maaltijd na een lange en vermoeiende dag.
Na het eten loop ik nog een klein rondje door de wijk achter de pizzeria en vind het dan wel genoeg voor deze eerste dag.
Een aardbeving!
De volgende ochtend ontwaak ik uit een soort coma en zie tot mijn verbazing allemaal berichtjes van mensen die op Instagram vragen of het ok met me is. Er is blijkbaar een aardbeving geweest in Napels. Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar helemaal niets van gemerkt heb. Ontbijten doe ik op straat bij een klein cafeetje en ook daar zie ik er gelukkig niks van. Blijkbaar valt de schade wel mee.
Cultureel intermezzo in Museo Capodimonte
Vandaag wil ik eerst even op en neer naar Museo Capodimonte. Daar zou ook nog een werk van Caravaggio zijn dat ik graag wil zien nu ik toch in Napels ben. Met de metro en bus kost het me wel drie kwartier om er te komen.
Het museum is gevestigd in een mooi park bovenop een heuvel en onderweg zie ik al dat we een stuk hoger zitten in Napels, want ik zie de stad en de baai onder ons liggen.
Bij de kassa ontdek ik dat het werk van Caravaggio, dat ik hier dacht te gaan zien, zich ook in Rome bevindt bij de tentoonstelling in Palazzo Barberini. Nou ja, als ik nu toch hier ben, wil ik de andere schilderijen ook wel zien. Ik kan je zeggen dat de collectie en het gebouw hier ook ongelooflijk zijn.
Van Masacchio tot Michelangelo. Ik kijk mijn ogen uit. Er is ook een zaal met schilders die zich hebben laten inspireren door het werk van Caravaggio.
Een van de mooiste werken die ik zie is dat van de vrouwelijke schilder Artemisia Gentileschi. Haar ‘Judith en Holofornes’ is prachtig. Ook zij is duidelijk geïnspireerd door de meester van het clair-obscur.
Na dit culturele intermezzo reis ik met de bus terug naar de stad en stap uit bij Piazza Dante. Op Via Toledo neem ik een panino met omelet en via de smalle straatjes in de Quartiere Spagnoli loop ik terug naar het punt waar ik de City Walk gisteren heb onderbroken.
Met een blinddoek over Piazza dei Plebiscito
Bij de Galleria Umberto 1 pak ik de draad weer op. Dit is een chique winkelgalerij zoals je die misschien kent van Milaan. Een fotogenieke plek. Via wat pleintjes beland ik op de Piazza dei Plebiscito, een enorm plein bij de Basilica Reale San Francesco di Paolo. Hij doet me erg denken aan het Pantheon in Rome. Helaas kan ik dat niet van binnen beoordelen want de kerk is gesloten. Dat geldt trouwens voor meer kerken midden op de dag, de meeste gaan pas om 4 uur weer open.
Op het plein zie ik diverse mensen lopen met een blinddoek om. Het idee is dat je geblinddoekt vanaf het paleis aan de overkant over het plein tussen de twee ruiters bij de basiliek door loopt. Het lukt blijkbaar niemand om dit een rechte lijn te doen. Het ziet er wel grappig uit.
Nog een vergeefse Caravaggio-stop
Terug op de Via Toledo maak ik bij de Galleria d’Italia nog een Caravaggio-stop, want ook hier zou een werk van hem hangen. Ik heb mijn ticket al gekocht en dan zegt de dame achter de kassa, dat dit schilderij ook in Rome is. Nou ja zeg, het zit me niet mee. Gelukkig zal ik de twee Napolitaanse werken later deze week nog in het echt kunnen zien tijdens mijn bezoek aan Palazzo Barberini.
Ik vraag daarom toch maar mijn geld terug en vervolg mijn route. De volgende kerken op mijn route zijn ook gesloten, maar het Santa Chiara nonnenklooster is wel geopend. Ook dit is weer een hele bijzondere plek moet ik zeggen. Eeuwenoude fresco’s in de zuilengalerijen en een unieke binnentuin.
‘Maria Magdalena’ van Artemisia Gentileschi
In een speciale ruimte is een tentoonstelling gewijd aan de al eerder genoemde Artemisia Gentileschi. Hier kan ik een van haar mooiste werken bewonderen, de Maria Magdalena. Dit werk was jaren geleden aan iemand in Libanon verkocht. Daar overleefde het wonder boven wonder een bombardement en nu is het terug in Napels.
Ik loop verder via de Via Benedetto Croce. Dit deel van Napels heet de Spaccanapoli en ik vind het een van de leukste wijken in de stad om doorheen te wandelen. Bij het beeld van Pulcinella, een soort Jan Klaassen, aai ik even zijn enorme neus in de hoop – volgens de legende – een beetje geluk af te dwingen.
Alle kerken die ik nu passeer, zijn nog steeds gesloten, maar dat komt me eigenlijk wel goed uit want ik moet aan het eind van de middag een trein naar Rome halen.
Via San Gregorio Armeno, de ‘kerststraat’
Op de Via San Gregorio Armeno kijk ik mijn ogen uit. Dit wordt ook wel de kerststraat genoemd en niet zonder reden. Duizenden beeldjes en kerststallen staan in het smalle straatje uitgestald. Aan het eind van de kerststraat beland ik op het Piazza San Gaetano. Daar zijn twee kerken die wel open zijn: de Basilica di San Lorenzo Maggiore en de Basilica di San Paolo Maggiore. Het zijn twee uitersten als je ze na elkaar bezoekt. De ene kerk is zeer sober en de ander zeer rijk aangekleed. Maar beide vind ik prachtig.
Als ik de laatste kerk verlaat, realiseer ik me dat het erop zit. De City Walk Napels eindigt hier. Op de Piazza Gaetona trakteer ik mezelf op een biertje en laat me door de ober van Caffè Toraldo verleiden tot een migliaccio taartje. Dat heb ik wel verdiend, vind ik ook zelf.
City walk Napels, dé ideale stadswandeling om de mooiste bezienswaardigheden van de stad te zien
Eerlijk is eerlijk, het is een flinke wandeling van ruim 10 kilometer, maar deze City Walk Napels van Ciao Tutti heb ik ervaren als de ideale stadswandeling om de mooiste bezienswaardigheden van de stad te zien. Ik heb er twee dagen over gedaan en best stevig doorgelopen. Als je onderweg ook musea en kerken wilt bezichtigen en af en toe even wilt pauzeren voor een hapje en een drankje, zou ik er zeker twee hele dagen voor uittrekken.
De wandeling is voor €4,99 te bestellen via deze link op Ciao Tutti. Naast een routebeschrijving vind je er veel informatie in over alle bezienswaardigheden onderweg. Daarnaast lees je er ook tips voor lekkere restaurants en leuke cafés in Napels. Met alle informatie uit deze City Walk heb je geen stadsgids meer nodig.
Praktische informatie
Napels is rechtstreeks bereikbaar met een vlucht van Transavia. Er is veel aanbod van hotels voor een zeer betaalbaar bedrag. Zelf betaalde ik bijvoorbeeld €35,- voor een prima kamer in het centrum met een Italiaans ontbijt bij het naastgelegen café. Een kamer bij Maison Arena boek je via Booking.com.
Als je van plan bent tijdens je bezoek aan Napels vaker gebruik te maken van het openbaar vervoer en meerdere bezienswaardigheden wilt bezoeken, dan loont het zeker om een citypass aan te schaffen. Via Get your Guide vind je vast iets dat past bij jouw wensen. Ook voor excursies en rondwandelingen met een gids bijvoorbeeld.
Napels heeft normaliter 3 plekken waar je schilderijen van Caravaggio kunt zien. Het gaat om ‘Het martelaarschap van de heilige Ursula’ in Galleria D’Italia en ‘De geseling van Christus’ in Museo Di Capodimonte. ‘De 7 werken van Barmhartigheid’ in de Pio Monte del Misericordia hangt altijd op zijn plek.
Tijdens mijn City Walk Napels heb ik veel Stories gemaakt op mijn Instagram-account. Die kun je hier allemaal nog terugkijken.
Toch zin in een reisgids om alvast te vakantaseren? Kies dan voor deze:
